Ocieplanie wełną mineralną


Dobrej jakości system ociepleń spełnia zadania wymaganej izolacyjności cieplnej pod warunkiem prawidłowego wykonania ocieplenia. Odpowiednio przeprowadzone roboty pozwalają na uzyskanie trwałości ocieplenia wynoszącej około 30 lat.

Do wykonania ocieplenia należy stosować wyłącznie materiały określone w systemie. Nie wolno poszczególnych materiałów jednego systemu zastępować materiałami innych systemów. Wykonanie ocieplenia na bazie wełny mineralnej przedstawiamy na przykładzie systemu firmy FAST.

Poszczególne warstwy systemu ociepleń Fast pełnią w układzie ocieplającym ściśle określone funkcje:

  • płyty z wełny mineralnej odpowiedniej grubości zapewniają wymaganą izolację termiczną,
  • masa klejąca i łączniki (kołki rozporowe) mocujące płyty do ścian zapewniają stateczność konstrukcyjną ocieplenia,
  • masa klejąca nałożona na całą powierzchnię płyt z wełny mineralnej wraz z wtopioną w nią siatką z tkaniny szklanej stanowi warstwę ochronną wełny i zabezpiecza układ ocieplający przed mechanicznymi uszkodzeniami,
  • siatka z tkaniny szklanej ogranicza odkształcenia termiczne warstwy ochronnej, przeciwdziała pęknięciom oraz zwiększa odporność masy klejącej na uszkodzenia mechaniczne,
  • wyprawa tynkarska stanowi wykończenie powierzchni układu ocieplającego, zabezpiecza układ ocieplający przed szkodliwym wpływem czynników atmosferycznych oraz zwiększa wytrzymałość na uderzenia,
  • warstwa farby pozwala na właściwy dobór kolorystyki i przyczynia się do estetycznego wyglądu całego budynku.

Wykonawstwo i narzędzia

Roboty budowlane, związane ze stosowaniem systemu ociepleń Fast W, powinny być wykonywane przez wyspecjalizowane firmy posiadające Certyfikat stwierdzający znajomość systemu i gwarantujący właściwą jakość wykonywanych robót ociepleniowych. Do wykonywania robót ociepleniowych według systemu FAST W należy stosować typowe narzędzia.

  • szczotki druciane ręczne i mechaniczne oraz szczotki i pędzle z włosia do czyszczenia, mycia i gruntowania powierzchni ścian,
  • urządzenia do zmywania wodą pod ciśnieniem powierzchni ścian,
  • kielnie, szpachle, pace metalowe nierdzewne i z tworzywa sztucznego do nakładania zapraw klejowych i mas tynkarskich,
  • długie pace służące do dociśnięcia płyt z wełny mineralnej przyklejanych do powierzchni ścian i ościeży,
  • łaty, poziomnice krótkie i o długości 2 m do sprawdzania równości powierzchni ścian i sprawdzania pionu naroży i ścian,
  • noże do cięcia płyt z wełny mineralnej i siatki, nożyce do cięcia narożników ochronnych oraz listew startowych,
  • wiertarki elektryczne wolnoobrotowe z mieszadłem do przygotowania zapraw klejących i warstw tynkarskich oraz pojemniki na zaprawy i masy tynkarskie,
  • młotki do wbijania oraz wiertarki i wkrętarki do wkręcania dybli i kołków,
  • rusztowania i urządzenia do transportu pionowego.

Przygotowanie elewacji

Przed przystąpieniem do wykonywania robót ociepleniowych należy: zamontować uchwyty (rurhaki) o długości uwzględniającej grubość ocieplenia, wykonać obróbki blacharskie oraz zamocować parapety. Wszystkie tynki wewnętrzne i posadzki powinny być uprzednio wykonane, a ich wilgotność nie powinna przekraczać 4%. Zamontowane powinny być także okna, drzwi, żaluzje, uchwyty do rur, gniazda wtykowe, kratki wentylacyjne itp. Należy zwrócić szczególną uwagę na fakt czy podłoża, które były zmywane i czyszczone wodą są suche.

Próba nośności podłoża i łączniki

Przed przystąpieniem do właściwych robót ociepleniowych należy jeszcze wykonać próbę przyklejenia warstwy izolacyjnej. W tym celu należy przykleić 8-10 próbek wełny mineralnej o wymiarach 20x 20cm zaprawą Fast NORMAL W, nakładając ją na próbki omiecione z luźnych włókien powstałych podczas cięcia warstwą o grubości około10mm. Próbki z nałożoną zaprawą należy docisnąć do wyznaczonych miejsc na powierzchni ściany. Po okresie 4 do 7 dni należy wykonać próbę ręcznego odrywania przyklejonej wełny. Jeżeli próbka ulegnie rozerwaniu świadczy to o wystarczającej wytrzymałości podłoża i przyczepności kleju. Jeżeli próbki wełny oderwą się od powierzchni ściany wraz z warstwą masy klejowej, świadczy to o tym, że podłoże nie zostało prawidłowo oczyszczone lub, że wierzchnia warstwa nie ma wystarczającej wytrzymałości. W takim przypadku należy dokładniej oczyścić powierzchnie i wykonać ponowną próbę przyklejania wełny do podłoża. Jeżeli próbki po raz drugi oderwą się wraz z warstwą podłoża, należy przeprowadzić analizę nośności podłoża oraz oprócz przyklejania warstwy wełny mineralnej przewidzieć zastosowanie łączników mechanicznych – ich ilość i rozmieszczenie powinien określić projektant. W przypadku braku projektu przyjmuje się:

  • dla płyt lamelowych 4 szt. na 1 m2 ocieplanej powierzchni,
  • dla płyt lamelowych 4-7 szt. na 1 m2 ocieplanej powierzchni w strefie brzegowej,
  • dla płyt zwykłych 4-8 szt na 1 m2 ocieplanej powierzchni.

Łączniki mechaniczne można montować dopiero po upływie 3 dni od przyklejenia płyt. Zasadnicze znaczenie ma określenie właściwej długości łączników. Warunkiem podstawowym jest, aby łącznik (kołek rozporowy) był osadzony co najmniej 6 cm w ścianie z betonu monolitycznego lub ścianie
z cegły ceramicznej pełnej oraz co najmniej 8cm w ścianach z elementów drążonych np. cegła dziurawka, pustak Porotherm lub gazobeton.

Płyty z wełny mineralnej należy przyklejać przy temperaturze otoczenia +5ºC do +25ºC
i temperaturze ściany również od +5ºC do +25ºC, podczas pogody bezdeszczowej. W czasie występowania bardzo silnych wiatrów i dużego nasłonecznienia ścian, do których przyklejane są płyty z wełny mineralnej należy stosować osłony z siatki lub folii, chroniące przed nadmiernym
i szybkim odparowaniem wody z zaprawy klejowej. Prace należy prowadzić tylko wtedy, gdy w ciągu 24 godzin od przyklejenia warstwy izolacji termicznej z wełny mineralnej temperatura otoczenia nie spadnie poniżej 0ºC.

Ocieplanie

Przed rozpoczęciem przyklejania płyt z wełny mineralnej należy umocować listwy cokołowe. Listwy cokołowe są to wyprofilowane aluminiowe kształtowniki o szerokości odpowiedniej do grubości płyt z wełny mineralnej. Stosowanie listew pozwala na wypoziomowanie dolnej krawędzi ocieplenia. Listwy do ścian budynku mocuje się przy pomocy kołków rozporowych.
Zaprawę klejącą należy nanosić na powierzchnię płyt
w dwóch etapach, niezależnie od tego czy klei się całą powierzchnię, czy też stosuje się pas po obwodzie i placki. W pierwszym etapie następuje cienkie przeszpachlowanie klejem całej powierzchni płyty lub miejsc na obwodzie i pod przyszłymi plackami (tzw. ”zdarcie”). Następnie za pomocą pacy metalowej ząbkowanej o wymiarach ząbków około 10 x 10mm nakłada się właściwą warstwę zaprawy klejącej na całą powierzchnię płyty lub tylko w miejscach wcześniej zaszpachlowanych. Zaprawa klejowa powinna pokrywać nie mniej niż 60% powierzchni płyty.

Po nałożeniu zaprawy płytę z wełny mineralnej należy przyłożyć do ściany w wyznaczonym dla niej miejscu i dosunąć na styk do już przyklejonych płyt oraz docisnąć przez uderzenie pacą aż do uzyskania równej płaszczyzny z sąsiednimi płytami. Płyty należy dociskać do siebie pokonując lekką sprężystość płyt, które poddają się niewielkiemu ściśnięciu. Takie działanie pozwala na układanie płyt z mniejszymi szczelinami. Wyciśniętą poza obrys płyty zaprawę należy bezwzględnie usunąć. Niedopuszczalne jest korygowanie położenia płyt z wełny mineralnej po upływie kilku minut od ich przyklejenia z uwagi na rozpoczęty proces wiązania. Szczeliny powstałe pomiędzy płytami z wełny mineralnej większe niż 2mm należy wypełnić pociętymi paskami z wełny. Układ płyt w okolicach okien pokazano na rysunku obok.

Zbrojenie

Warstwę zbrojoną wykonuje się nie wcześniej niż po 3 dniach od przyklejenia płyt wełny mineralnej. Warstwę tę można wykonywać wyłącznie przy bezdeszczowej pogodzie i temperaturze powietrza nie niższej niż +5ºC i nie wyższej niż +25ºC.

Przed rozpoczęciem wykonywania warstwy zbrojonej na ścianach należy:

  • osadzić narożniki ochronne z siatką na narożach ścian budynku i na narożach otworów okiennych i drzwiowych,
  • wszystkie naroża otworów wzmocnić przez przyklejenie siatki o wymiarach 20 cm na 35 cm,  przyklejając ją pod kątem 45º.

Zaprawę klejącą Fast Specjal W nanosi się na płyty z wełny mineralnej ciągłą warstwą o grubości około 5-6mm. Do nanoszenia zaprawy używa się stalowej pacy. Zaprawę nanosi się pionowymi lub poziomymi pasami o szerokości siatki z tkaniny szklanej. Po nałożeniu zaprawy klejącej należy natychmiast zatopić (wcisnąć) w kilku miejscach u góry ściany siatkę w zaprawie, napiąć dolną część siatki i od góry ściany należy wciskać siatkę na całej szerokości unikając powstawania sfalowań, garbów i wybrzuszeń w płaszczyźnie siatki. Siatkę należy wtopić dokładnie w środek grubości zaprawy.

Wykonywanie tynków z zapraw tynkarskich

Wykonywanie tynków można rozpocząć nie wcześniej niż po upływie 3 dni od wykonania warstwy zbrojonej (w warunkach optymalnych). Warstwa zbrojona powinna być sucha (4% wilgotności podłoża). Wykonywanie tynków należy prowadzić w temperaturze nie niższej niż +5ºC i nie wyższej niż +25ºC. Ściany budynków nie mogą być silnie nasłonecznione – dopuszczalna temperatura na powierzchni ścian nie może przekraczać +25ºC. Absolutnie niedopuszczalne jest wykonanie tynków przy wilgotności powietrza powyżej 70%, podczas opadów atmosferycznych (mżawka, deszcz) i w czasie silnych wiatrów.

Powierzchnie ścian, na których będą wykonywane tynki należy zagruntować wyprawą pod tynk:
Fast Grunt M – w przypadku tynków mineralnych,
Fast Grunt S – w przypadku tynków silikatowych.
Po zagruntowaniu powierzchni ścian należy odczekać 24 godziny.

Uwaga: Na nasłonecznionych ścianach budynku nie należy wykonywać tynków w ciemnych kolorach. Dotyczy to w szczególności ścian południowych i południowo-zachodnich. W ścianach nasłonecznionych następuje wzrost temperatury i powstałe w związku z tym naprężenia cieplne przejmuje warstwa zbrojona. W efekcie dużych naprężeń rozciągających i ściągających mogą powstawać spękania tynku i jego uszkodzenia.

W celu uniknięcia widocznych płaszczyzn styku między wyschniętą a świeżo nakładaną masą tynkarską, należy zapewnić wystarczającą liczbę pracowników i rusztowań, która pozwoli na
płynne wykonanie wypraw. Jedną płaszczyznę architektoniczną wykonywać należy w jednym cyklu roboczym przestrzegając naczelnej zasady nakładania masy tynkarskiej – mokre na mokre. Należy unikać również przerw w czasie nakładania tynku – tynk powinien być nałożony na całej płaszczyźnie ściany – od krawędzi do krawędzi. Przygotowanie poszczególnych zapraw tynkarskich
i stosowanie narzędzi powinno przebiegać wg prospektów technicznych dotyczących poszczególnych zapraw tynkarskich.

Wykonywanie powłok malarskich

Powłoki malarskie w postaci farby silikatowej lub silikonowej nakładamy na tynki mineralne. Malowanie można rozpocząć dopiero wtedy, gdy warstwa tynku mineralnego jest całkowicie sucha.

Like it.? Share it:

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>